Chcesz wiedzieć?
Hipermobilność stawów
Hipermobilność, znana również jako nadruchomość, to zjawisko nadmiernej ruchomości stawów lub segmentów kręgowych. Rzadko jest rozpoznawana jako samoistne zaburzenie ogólnoustrojowe, chętnie Ci to wyjaśnię.
Skojarzenia
Najczęściej jest kojarzona ze skutkami innych schorzeń lub urazów
Tymczasem hipermobilność bywa samoistnym zaburzeniem, a nie tylko:
- Uszkodzeniem aparatu więzadłowo-torebkowego pojedynczego stawu, które powstało w wyniku urazu.
- Brakiem stabilności segmentu kręgowego np. po uszkodzeniu dysku.
- Objawem toczącej się choroby w której hipermobilność stawów jest jednym z objawów.
Istota zjawiska
Na czym polega hipermobilność?
Z punktu widzenia biomechaniki zaburzenie polega na wyraźnym zwiększeniu zakresu ruchów w stawach lub segmentach kręgosłupa poza określone normy.
Klinicznie wygląda to tak, że torebki stawowe ulegają rozluźnieniu, więzadła wydłużają się, stawy mają nadmierny zakres ruchu, a kręgosłup zwiększoną giętkość. Osoby hipermobilne stają się słabsze i mają problem z koordynacją.
Klasyfikacja
Jakie są rodzaje hipermobilności?
Według metodologii Sachsego wyróżniamy następujące rodzaje hipermobilności:
Patologiczna hipermobilność miejscowa
Rozluźnienie aparatu więzadłowo-torebkowego w jednym miejscu. Postać pierwotna jest elementem równoważącym, który kompensuje „usztywnienie” sąsiadujących stawów; postać wtórna to skutek powikłań w wyniku uszkodzenia pojedynczego stawu.
Patologiczna hipermobilność uogólniona
Obecna w chorobach wrodzonych, dziedzicznych zaburzeniach tkanki łącznej, zaburzenia występują w obrębie genów kodujących matrycę białek tkanki łącznej. Najbardziej znane zespoły: a) zespół Marfana, b) zespół Ehlersa-Danlosa, c) wrodzona łamliwość kości.
Hipermobilność konstytucjonalna (HK)
Nazywana także wrodzoną łagodną nadruchomością stawów. Jej istota polega na zaburzeniu proporcji różnych rodzajów kolagenu w tkance łącznej.
Wrodzona czy nabyta?
Jak rozróżnić hipermobilność miejscową od uogólnionej?
Hipermobilność może być zaburzeniem wrodzonym lub nabytym. Zazwyczaj hipermobilność miejscowa ma charakter nabyty, natomiast uogólniona i konstytucjonalna, wrodzony.
Miejscowa/nabyta hipermobilność dotyczy zwykle jednego kierunku ruchu w stawie. Natomiast w postaci uogólnionej stawy wykazują nadruchomość we wszystkich kierunkach ruchu charakterystycznych dla danego stawu.
Dwie drogi
Czytasz jako pacjent czy jako specjalista?
Hipermobilność wygląda inaczej z fotela pacjenta, a inaczej zza biurka terapeuty, dlatego dalej prowadzą dwie różne ścieżki.
Pacjent
Zbadaj stopy i chód w gabinecie partnerskim
Nadmierna ruchomość odbija się na stopach i całym narządzie ruchu. W gabinetach sieci zbadasz stopę w obciążeniu i w chodzie, a wkładki, jeśli będą potrzebne, powstaną na miejscu.
Znajdź gabinet
Specjalista
Naucz się rozpoznawać i prowadzić pacjenta hipermobilnego
Kurs HIPERMOBILNOŚĆ: 6 lekcji wideo, testy diagnostyczne i terapia krok po kroku. Imienny certyfikat na koniec.
Zobacz kursBaza wiedzy
Osiem artykułów o hipermobilności
Wszystkie napisała dr Joanna: o podstawach i objawach hipermobilności, jej wpływie na stopy oraz związku przewlekłego bólu z nastrojem.
Co to jest hipermobilność stawów i jakie są jej rodzaje?
CzytajJak rozpoznać hipermobilność? Metody badań diagnostycznych
Czytaj8 objawów hipermobilności w obrębie narządu ruchu
Czytaj4 nietypowe objawy, które nie dotyczą narządu ruchu
CzytajHipermobilność u dzieci
CzytajJak hipermobilność wpływa na stopy?
CzytajHipermobilność a dysfunkcje narządu żucia
CzytajZależność między przewlekłym bólem a depresją
CzytajFAQ
Pytania, które słyszymy najczęściej
Czy hipermobilność to choroba?
Nie zawsze. Hipermobilność konstytucjonalna to cecha wrodzona, zwiększony zakres ruchu w stawach i segmentach kręgosłupa poza przyjęte normy. Problemem staje się wtedy, gdy towarzyszą jej dolegliwości: ból, niestabilność, kłopoty z koordynacją.
Po czym poznać, że to hipermobilność, a nie skutek urazu?
Po zasięgu i historii. Rozluźnienie aparatu więzadłowo-torebkowego w JEDNYM miejscu to zwykle następstwo urazu albo przeciążenia. Hipermobilność uogólniona dotyczy wielu stawów jednocześnie i towarzyszy człowiekowi od dziecka, rozpoznaje się ją badaniem, nie na oko.
Czy hipermobilność mija z wiekiem?
Zakres ruchu zwykle się zmniejsza, ale skutki wcześniejszych przeciążeń zostają. Dlatego w hipermobilności tak dużo zależy od wczesnego rozpoznania i od tego, czego pacjent nauczy się unikać, a co wzmacniać.
Gdzie zbadać stopy i chód przy hipermobilności?
W gabinecie partnerskim Pro Pedis: badanie na podoskopie i plantografie, ocena chodu, a jeśli są wskazania, indywidualne wkładki ortopedyczne wykonywane na miejscu. Wyszukiwarka gabinetów pokaże najbliższy punkt.
Jestem specjalistą, od czego zacząć?
Od kursu HIPERMOBILNOŚĆ: 6 lekcji wideo o rozpoznawaniu, testach diagnostycznych i prowadzeniu terapii, z imiennym certyfikatem.
Poszerzaj wiedzę
Interesuje Cię ten temat?
Opracowałam kurs online w tym zakresie. Dowiedz się, czego Cię nauczę!