Chcesz wiedzieć?
Co to jest hipermobilność stawów i jakie są jej rodzaje?
Hipermobilność, znana również jako nadruchomość, to zjawisko nadmiernej ruchomości stawów lub segmentów kręgowych. Rzadko jest rozpoznawana jako samoistne zaburzenie ogólnoustrojowe — chętnie Ci to wyjaśnię.
Skojarzenia
Najczęściej jest kojarzona ze skutkami innych schorzeń lub urazów
Tymczasem hipermobilność bywa samoistnym zaburzeniem — a nie tylko:
- Uszkodzeniem aparatu więzadłowo-torebkowego pojedynczego stawu, które powstało w wyniku urazu.
- Brakiem stabilności segmentu kręgowego np. po uszkodzeniu dysku.
- Objawem toczącej się choroby w której hipermobilność stawów jest jednym z objawów.
Istota zjawiska
Na czym polega hipermobilność?
Z punktu widzenia biomechaniki zaburzenie polega na wyraźnym zwiększeniu zakresu ruchów w stawach lub segmentach kręgosłupa poza określone normy.
Klinicznie wygląda to tak, że torebki stawowe ulegają rozluźnieniu, więzadła wydłużają się, stawy mają nadmierny zakres ruchu, a kręgosłup zwiększoną giętkość. Osoby hipermobilne stoją się słabsze i mają problem z koordynacją.
Klasyfikacja
Jakie są rodzaje hipermobilności?
Według metodologii Sachsego wyróżniamy następujące rodzaje hipermobilności:
Patologiczna hipermobilność miejscowa
Rozluźnienie aparatu więzadłowo-torebkowego w jednym miejscu. Postać pierwotna jest elementem równoważącym, który kompensuje „usztywnienie” sąsiadujących stawów; postać wtórna to skutek powikłań w wyniku uszkodzenia pojedynczego stawu.
Patologiczna hipermobilność uogólniona
Obecna w chorobach wrodzonych, dziedzicznych zaburzeniach tkanki łącznej — zaburzenia występują w obrębie genów kodujących matrycę białek tkanki łącznej. Najbardziej znane zespoły: a) zespół Marfana, b) zespół Ehlersa-Danlosa, c) wrodzona łamliwość kości.
Hipermobilność konstytucjonalna (HK)
Nazywana także wrodzoną łagodną nadruchomością stawów. Jej istota polega na zaburzeniu proporcji różnych rodzajów kolagenu w tkance łącznej.
Wrodzona czy nabyta?
Jak rozróżnić hipermobilność miejscową od uogólnionej?
Hipermobilność może być zaburzeniem wrodzonym lub nabytym. Zazwyczaj hipermobilność miejscowa ma charakter nabyty, natomiast uogólniona i konstytucjonalna — wrodzony.
Miejscowa/nabyta hipermobilność dotyczy zwykle jednego kierunku ruchu w stawie. Natomiast w postaci uogólnionej stawy wykazują nadruchomość we wszystkich kierunkach ruchu charakterystycznych dla danego stawu.
Poszerzaj wiedzę
Interesuje Cię ten temat?
Opracowałam certyfikowany kurs online w tym zakresie. Dowiedz się, czego Cię nauczę!